بندگان ، وَ يَعْفُوا عَنِ السَّيِّئاتِ ، و مى فرا گذارد بديهاى ايشان ، وَ يَعْلَمُ ما تَفْعَلُونَ ( 25 ) . و ميداند آنچه بندگان خواهند كرد [ از پس توبه از گناه ] . وَ يَسْتَجِيبُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ ، و پاسخ مىكند ايشان را كه بگرويدند و نيكيها كردند [ آنچه خواهند ايشان را ميدهد ] ، وَ يَزِيدُهُمْ مِنْ فَضْلِهِ ناخواسته ايشان را ميافزايد ، وَ الْكافِرُونَ لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ ( 26 ) و ناگرويدگان را عذابى است سخت . وَ لَوْ بَسَطَ اللَّهُ الرِّزْقَ لِعِبادِهِ ، و اگر اللَّه روزى بر بندگان خويش ، فراخ بگسترانيدى ، لَبَغَوْا فِي الْأَرْضِ ، ايشان نافرمان و [ افزون جوى ] شدندى در زمين وَ لكِنْ يُنَزِّلُ بِقَدَرٍ ما يَشاءُ ، لكن مىفروفرستد روزى به اندازه و آنچه خواهد . إِنَّهُ بِعِبادِهِ خَبِيرٌ بَصِيرٌ ( 27 ) او به بندگان خويش دانا است و بينا [ و از ايشان آگاه ] . وَ هُوَ الَّذِي يُنَزِّلُ الْغَيْثَ مِنْ بَعْدِ ما قَنَطُوا ، و اوست كه ميفرستد باران ، پس انك خلق نوميد شدند ، وَ يَنْشُرُ رَحْمَتَهُ ، و بخشايش خويش مىپراكند وَ هُوَ الْوَلِيُّ الْحَمِيدُ ( 28 ) و اوست آن خداوند يارى ده [ برهى نزديك ] ستوده . وَ مِنْ آياتِهِ خَلْقُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ ، و از نشانهاى [ توانايى ] اوست آفرينش آسمانها و زمينها ، وَ ما بَثَّ فِيهِما مِنْ دابَّةٍ ، و آنچه در آن هر دو بپراكند از جنبنده وَ هُوَ عَلى جَمْعِهِمْ ، و او بر هم فرا آوردن ايشان [ رستاخيز را ] ، إِذا يَشاءُ قَدِيرٌ ( 29 ) هر گه كه خواهد توانا است . وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ ، و هر چه بشما رسد از رسيدنى ، فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ ، بدان بكرد دو دست شما است ، وَ يَعْفُوا عَنْ كَثِيرٍ ( 30 ) و فراوانست كه مىفرو گذارد . وَ ما أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ فِي الْأَرْضِ ، و شما نه آنيد كه [ از او پيش شويد ] در زمين او را عاجز آريد ، وَ ما لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ ( 31 ) و شما را فرود از اللَّه نه يارى ده است و نه فريادرس . وَ مِنْ آياتِهِ الْجَوارِ فِي الْبَحْرِ كَالْأَعْلامِ ( 32 ) و از نشانهاى [ توانايى ] اوست [ اين كشتيهاى روان ] در دريا چون كوه .